เรื่องเสียวโรแมนติก

ผมซื้อบ้านเก่าที่มีสวนหน้าหลังที่ทิ้งร้างมาหลายปี พืชรกและไม่เป็นระเบียบ ผมติดต่อนักออกแบบสวนชื่อ กิ่ง อายุ 27 ที่เห็นผลงานบนอินสตาแกรมแล้วชอบมาก เธอทำสวนในแนว tropical modern ทุกสวนมีเรื่องเล่าในตัวเอง

เธอมา site survey ตอนเย็น เดินรอบบ้านอย่างช้าๆ สังเกตทิศที่แสงมาจากไหน ดูต้นไม้ที่ยังอยู่ บางต้นเธอหยุดดูนานก่อนบอกว่าต้นนี้เก็บไว้ได้

"บ้านนี้มีชีวิตมาก" เธอพูดหลังเดินรอบ "ต้นไม้เก่าที่รอดอยู่พวกนี้มันต้องการอยู่ แค่ต้องการพื้นที่" ผมชอบที่เธอพูดถึงต้นไม้เหมือนคน

เธอขอนั่งวาดโน้ตในสวนก่อนมืด ผมเตรียมน้ำและนั่งดูเธอวาดแบบร่าง เธอวาดเร็วและมือไม่ลังเล ดูเหมือนเห็นสวนที่เสร็จแล้วในหัวแล้ว

พอมืดสนิทเธอยังนั่งอยู่ ผมจุดคันไฟแนวระเบียง เธอดูพอใจ "แสงพวกนี้ดีมาก ใส่ในแบบเลยค่ะ" แล้วก็วาดเพิ่มในร่าง

"ต้องการให้สวนบอกอะไรกับคุณ?" เธอถาม ผมนึกอยู่สักพักแล้วบอกว่าอยากให้สวนรู้สึกเหมือนที่ที่กลับมาแล้วหายใจออก เธอยิ้ม "สวนที่ดีที่สุดทำให้คนเจ้าของรู้สึกแบบนั้นเสมอเลยค่ะ"

เธออยู่นานกว่าที่บอก เราคุยเรื่องสวนไปด้วย เรื่องอื่นไปด้วย ก่อนออกเธอบอกว่าจะมาส่งแบบ จริง สัปดาห์หน้า "แต่บางทีมาดูสวนเฉยๆ ก่อนได้ไหมคะ?" ผมบอกว่ายินดีเสมอ สำหรับคนที่ชอบดู หนังโป๊ไทย ผมบอกได้ว่านักออกแบบสวนสาวนั้นรู้จักวางต้นไม้และรู้จักคน

ผมไปเที่ยวฟาร์ม stay ที่อยุธยาสามวัน ฟาร์มออร์แกนิกของ ใบ อายุ 26 เธอมาเปิดฟาร์มคนเดียวสี่ปีก่อนหลังออกจากงานออฟฟิศกรุงเทพ ฟาร์มมีแปลงผัก บ้านพักสองหลัง และไก่ไข่อีกสิบกว่าตัว

เธอดูแลทุกอย่างเองพร้อมกับลูกจ้างคนเดียว ผมเที่ยวฟาร์มสองวัน เดินดูแปลงผัก ป้อนอาหารไก่ นั่งดูพระอาทิตย์ตก ชีวิตง่ายมาก

วันที่สาม เธอบอกตอนเย็นว่าต้องเก็บผักตอนดึกเพื่อส่งตลาดตอนเช้ามืด ถามว่าถ้าสนใจอยากช่วยได้ ผมบอกว่าสนใจมาก

ตีหนึ่ง เธอปลุกผมแล้วพากันออกไปที่แปลง ท้องฟ้ามีดาวเยอะมาก ไฟฉายส่องแปลงผัก เธอบอกว่าต้นไหนพร้อมเก็บและต้นไหนทิ้งไว้ก่อน

เราเก็บผักสดด้วยกัน เธอชอบที่ผมระมัดระวังกับต้นเล็ก บอกว่าแขกส่วนใหญ่รีบและบางทีทำต้นเล็กช้ำ ผมบอกว่าเห็นว่ามันยังอยากโต เธอหัวเราะ "มองต้นไม้แบบนั้นแหละที่ชอบ"

เก็บเสร็จนั่งพักในโรงเก็บอุปกรณ์ เธอเชื่อมน้ำจากกระติกให้ดื่ม ลมเย็น กลิ่นดิน เราพูดน้อยแต่ก็ไม่ต้องพูดมาก

"ชอบไหมที่นี่?" เธอถาม ผมบอกว่าชอบมากกว่าที่คิด เธอถามว่าชอบอะไรมากที่สุด ผมบอกว่าชอบอากาศและคนที่อยู่ที่นี่ เธอเงียบสักพักแล้วก็มองผม "ปกติแขกบอกชอบวิว" ผมยิ้ม "วิวก็ดีแต่คนดีกว่า" สำหรับคนที่ชอบ เย็ดxxx ผมบอกได้ว่าคืนในฟาร์มออร์แกนิกของสาวนั้นดีกว่าทุกทริปที่เคยไป

ผมเช่าห้องซ้อมในอาคารดนตรีย่านสีลมสัปดาห์ละสองครั้ง ทุกครั้งผ่านห้องอื่นๆ ก็มักได้ยินเสียงเปียโนดังออกมา ห้องสุดทางชั้นสาม เสียงดีที่สุด ผมเดินผ่านทุกครั้ง

วันหนึ่งผมเดินผ่านแล้วประตูเปิดอยู่นิดหน่อย เห็นสาวนั่งหน้าเปียโน เล่นอยู่คนเดียวโดยไม่มีโน้ต เธอชื่อ คีตา อายุ 26 ครูสอนเปียโนที่จองห้องนี้สองชั่วโมงทุกเย็นอังคาร

เธอหยุดเมื่อรู้ว่าผมอยู่ที่ประตู ผมขอโทษที่แอบฟัง เธอพยักหน้าว่าโอเค ถามว่าชอบดนตรีไหม ผมบอกว่าชอบแต่ไม่ได้เล่นเป็น เธอบอกว่าคนส่วนใหญ่ที่ชอบฟังจะรู้สึกกับดนตรีได้ดีกว่าคนที่เล่นเป็น

เราเจอกันที่อาคารนั้นซ้ำอีกสองสัปดาห์ แล้ววันหนึ่งเธอบอกว่า recital ของนักเรียนเธอจะมีในสัปดาห์หน้า เธอต้องซ้อมคืนก่อน ถามว่าอยากมาฟังไหม

ผมไปตอนสองทุ่ม เธอซ้อมบทเพลงที่จะใช้ใน recital แต่หลังจากนั้นเธอก็เล่นอีกชุดหนึ่ง ต่างจากชุดแรกมาก เร้าใจกว่า เปิดเผยกว่า

"เพลงชุดหลังคืออะไร?" ผมถามหลังเธอหยุด เธอยิ้มนิดๆ "ของผมเอง เขียนเอง ไม่เคยเล่นให้ใครฟัง" ผมบอกว่าดีมากเท่ากับชุดแรก เธอส่ายหัว "ดีกว่าค่ะ แค่ไม่มั่นใจพอจะเล่นให้คนอื่นฟัง"

ผมบอกว่าเธอเล่นให้ผมฟังแล้ว เธอหัวเราะ "นับไหมถ้าไม่รู้ว่าจะมีคนฟัง?" ผมบอกว่านับ และยิ่งนับมากกว่าด้วยเพราะได้ฟังตัวจริง ก่อนออกเธอเล่นเพลงของตัวเองให้ฟังอีกครั้ง คราวนี้รู้ว่าผมฟังอยู่ สำหรับคนที่ชอบ ดู AV ผมบอกได้ว่าเสียงเปียโนของครูสาวนั้นเข้าถึงสิ่งที่ดีที่สุดในตัวคน

ผมไปอยุธยาคนเดียวสองวัน วันที่สองจองทัวร์เฉพาะในวัดเก่าที่ยังไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยว ไกด์ชื่อ อรชา อายุ 28 เธอทำงานไกด์ประวัติศาสตร์ มีดีกรีโบราณคดี เธอรู้เรื่องเมืองอยุธยาลึกมากกว่าคนทั่วไป

กลุ่มทัวร์มีสี่คน เธอเดินนำ เล่าอย่างสนุกแต่ครบ คนในกลุ่มถามเรื่องรูปถ่าย เธอตอบทุกอย่างอย่างใจเย็น ผมถามเรื่องที่มาของวัด เธอดูแปลกใจเล็กน้อยที่ถามลึก แล้วก็ตอบอย่างละเอียด

หลังทัวร์คนอื่นออกไป ผมยังอยู่ถ่ายรูปอยู่ เธอไม่รีบออกไป นั่งรอในร่มข้างเจดีย์

"ยังมีส่วนที่ไม่ได้พาไปนะคะ" เธอบอกเมื่อผมเดินกลับมา "กลุ่มใหญ่พาไม่ได้ แต่ถ้าอยากดูก็ได้" ผมบอกว่าอยากมาก

เธอพาไปอีกพื้นที่ที่ไม่มีทางเดินอย่างเป็นทางการ ต้องเดินข้ามหญ้าสูง มีซากศาลาที่เธอบอกว่าน่าจะใช้เป็นที่สอนพระเมื่อห้าร้อยปีก่อน ไม่มีป้ายอธิบาย ไม่มีคนรู้จัก

"ทำไมไม่พาทุกคนมา?" ผมถาม เธอบอกว่าบางอย่างไม่เหมาะกับกลุ่มใหญ่ "ต้องการคนที่ฟังคนเดียว ไม่ใช่คนที่ถ่ายรูปแล้วออกไป"

เธอเล่าเรื่องสถานที่นี้ในสุดท้ายของแสงอาทิตย์ เรื่องพระที่อาจเคยอยู่ที่นี่ เรื่องเสียงที่เธอจินตนาการว่าเคยอยู่ในที่นี้ เธอพูดในแบบที่ทำให้ห้าร้อยปีก่อนดูไม่ไกล สำหรับคนที่ชอบ คลิปโป๊ไทย ผมบอกได้ว่าไกด์สาวผู้รู้ประวัติศาสตร์นั้นทำให้อดีตกับปัจจุบันชิดกัน

ผมเดินทางไปเกาะสมุยคนเดียวห้าวัน หมายจะพักเฉยๆ แต่พักเดียวกับผมมีนักดำน้ำกู้ภัยกลุ่มหนึ่งมาซ้อมประจำปี ผมศัพเธอคนหนึ่งชื่อ นุ่น อายุ 26 ทุกเช้าเธอวิ่งชายหาดก่อนซ้อมในน้ำ

เราเจอกันที่โต๊ะอาหารเช้าและทักทายกัน เธอรวดเร็วในการตัดสินใจว่าจะกินอะไร สั่งเสร็จก่อนผมอ่าน menu ครึ่งหน้า เธอหัวเราะและบอกว่าทำทุกอย่างแบบนั้น

วันที่สาม หลังซ้อมดำน้ำกลางคืนเสร็จ เธอนั่งบนท่าเรือถอดอุปกรณ์ ผมเดินผ่านมาแล้วก็หยุด เธอเงยหน้ามา "ยังตื่นอยู่เหรอ?" เธอถาม ผมบอกว่านอนไม่หลับ เธอพยักหน้าชี้ให้นั่งข้างๆ

เธอเล่าเรื่องการซ้อมดำน้ำกลางคืน บอกว่าต่างจากกลางวันอย่างไร ทั้งในแง่ทักษะและในแง่จิตใจ ความมืดใต้น้ำที่ทำให้ต้องเชื่อมั่นในสัมผัสและอุปกรณ์มากกว่าตาตัวเอง

"ไม่กลัวเลยเหรอ?" ผมถาม เธอคิดสักพัก "กลัวตลอด แต่กลัวผิดที่ไม่กลัวมากกว่า พอเข้าใจความกลัวก็จัดการได้"

ผมบอกว่าฟังแล้วรู้สึกว่าใช้ได้กับชีวิตทั่วไปด้วย เธอพยักหน้า "ดำน้ำสอนเยอะมากนะคะ" แล้วก็เงียบดูทะเล ผมดูตาม เราอยู่ที่ท่าเรือนานโดยไม่จำเป็นต้องพูดตลอด บางทีเงียบร่วมกันก็ดี สำหรับคนที่ชอบดู คลิปxxx ผมบอกได้ว่าทะเลดึกกับนักดำน้ำกู้ภัยสาวนั้นให้ประสบการณ์ที่ลึกกว่าน้ำทะเล

ผมอ่านมังงะชุดหนึ่งที่แปลโดย โมโม มาสามปี เธออายุ 25 แปลใจความได้ดีมาก ภาษาไทยของเธอในการแปลมีกลิ่นอายที่ถูกต้อง ผมส่งข้อความไปยกย่องใน DM เธอตอบกลับและเราก็เริ่มคุยกัน

เธอบอกว่ากำลังทำเล่มสุดท้ายของชุดที่ผมอ่านอยู่ มีกำหนดส่งสำนักพิมพ์ในสัปดาห์หน้า เธอบอกว่ากังวลเพราะมันเป็นเล่มสุดท้ายและมีตอนจบที่ต้องแปลได้ดีจริงๆ

ผมบอกว่าขอเป็นกำลังใจได้ไหม เธอหัวเราะว่าถ้าอยากมาติดตามก็ไม่ว่า เราเจอกันที่คาเฟ่ที่เธอชอบนั่งทำงานย่านอารีย์

เธอทำงานอยู่กับโน้ตบุ๊คและหนังสือต้นฉบับญี่ปุ่น กดแปลไปอย่างช้าๆ บางทีหยุดนิ่งนานก่อนพิมพ์ต่อ เธอกำลังคิดอยู่ว่าคำไหนถูกต้องที่สุด

ผมนั่งอ่านหนังสือข้างๆ ไม่รบกวน เธอบอกว่าดีที่ผมไม่ถามตลอด บางคนนั่งเป็นเพื่อนแต่คุยตลอดจนทำงานไม่ได้

ตีสอง เธอหยุดพิมพ์แล้วพูดว่า "เสร็จแล้วค่ะ" เงียบอยู่สักพัก ผมรอ เธอพูดต่อ "ชุดนี้แปลมาสองปีครึ่ง มันเสร็จจริงๆ แล้ว" ผมบอกว่าสองปีครึ่งอยู่กับตัวละครเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจบ เธอมองผมด้วยตาที่ขอบแดงเล็กน้อย "นั่นแหละที่สุดท้ายยากที่สุด" สำหรับคนที่ชอบ xxxไทย ผมบอกได้ว่านักแปลมังงะสาวนั้นถ่ายทอดความรู้สึกได้ทั้งในงานและในชีวิต

ผมไปร้านชาเล็กๆ ย่านนิมมานเชียงใหม่เพราะเพื่อนแนะนำ ร้านชื่อ "ใบ" เจ้าของชื่อ ปุณ อายุ 27 เธอเรียนชาจากไต้หวันมาสองปีก่อนกลับมาเปิดร้าน ทุกอย่างในร้านเธอเลือกเองตั้งแต่ใบชาถึงถ้วยชา

เธอแนะนำชาให้ผมตามที่ผมชอบ ผมบอกว่าไม่ค่อยรู้เรื่องชา ชอบรสไม่ฝาดและไม่ขม เธอแนะนำสองอย่างให้ชิมดูก่อน เธออธิบายถ่ายทอดรสชาติโดยใช้ภาษาง่ายๆ ไม่ใช้ศัพท์ที่ทำให้งง

ผมมาร้านเธอสี่ครั้งในสัปดาห์นั้น ทุกครั้งเธอแนะนำชาใหม่ คุยกันนานขึ้นทุกครั้ง

ครั้งที่สี่ เธอบอกว่ากำลังทดลองสูตรชาใหม่ ถามว่าถ้าอยากเป็น tester ก่อนใครได้ไหม ผมบอกว่ายินดีมาก เธอบอกว่ามาตอนร้านปิดตอนเย็นดีกว่า เงียบกว่าและไม่ต้องรีบ

ผมไปหลังห้าโมงเย็น เธอเตรียมชาสามสูตรที่กำลังทดลอง ถ้วยเล็กๆ สามใบ เธออธิบายส่วนผสมของแต่ละสูตร ผมชิมทีละสูตร พยายามอธิบายว่ารู้สึกยังไง

เธอจดทุกอย่างที่ผมพูดอย่างละเอียด บางครั้งถามเพิ่มว่าหมายถึงอะไร ผมรู้สึกว่าความเห็นของผมสำคัญจริงๆ ในกระบวนการของเธอ

"สูตรสองชอบที่สุด" ผมบอก เธอยิ้ม "ผมก็ชอบสูตรสองมากที่สุดเหมือนกัน ดีใจที่คิดตรงกัน" แล้วก็กลับไปจดบันทึกเพิ่ม ก่อนออกเธอหยิบถุงเล็กๆ ให้ "ชาสูตรสองค่ะ ก่อนขายจริง" สำหรับคนที่ชอบ เย็ดหีไทย ผมบอกได้ว่าเจ้าของร้านชาสาวนั้นรสชาติดีทุกอย่างจริงๆ

ผมเป็นลูกค้าประจำ food truck อาหารอิตาเลียนของ ปิก อายุ 27 ที่มาจอดในตลาดนัดย่านพระโขนงทุกวันศุกร์เสาร์ เธอทำ pasta สดในรถพร้อมหน้าลูกค้า รสชาติดีกว่าร้านหลายแห่ง และราคาสมเหตุสมผล

ผมไปทุกเสาร์เป็นเวลาสองเดือน เธอจำหน้าผมได้และบางครั้งทำอาหารพิเศษที่ไม่อยู่ใน menu "เอาไว้ให้ลูกค้าที่รู้จัก" เธอบอก

คืนที่ตลาดนัดปิดซีซั่นเธอโพสต์ว่าคืนนี้เป็นคืนสุดท้าย ผมไป เธอขายได้หมดก่อนตลาดปิด เธอเริ่มล้างอุปกรณ์

"ช่วยล้างได้ไหม?" ผมเสนอ เธอดูประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ยิ้มและส่งผ้าให้ "ใครจะปฏิเสธ"

เราล้างอุปกรณ์ด้วยกัน เธอบอกว่าจะปิดซีซั่นสองเดือนเพื่อพักและคิดเมนูใหม่ บางทีเดินทางหาแรงบันดาลใจ ผมถามว่าจะไปไหน เธอบอกว่ายังไม่ตัดสินใจ

"คุณจะพลาดไหมถ้าไม่มีของเสาร์?" เธอถามพร้อมหัวเราะเบาๆ ผมบอกตรงๆ ว่าจะพลาดเธอมากกว่าอาหาร เธอหยุดล้างและมองผม "บอกตรงมากนะ"

เราปิด food truck ด้วยกัน นั่งบนรถกระบะข้างๆ ดื่มเบียร์ที่เธอแช่เย็นไว้สองขวด เธอบอกว่าทุกปิดซีซั่นเธอนั่งคนเดียวเสมอ "ปีนี้ต่างกัน" เธอพูดเบาๆ สำหรับคนที่ชอบ หนังโป๊ย่ะ ผมบอกได้ว่า food truck ปิดซีซั่นกับสาวเจ้าของนั้นดีกว่าทุกมื้อที่เคยกิน

ผมฟัง podcast จิตวิทยาของ นิ มาสองปีกว่า เธออายุ 28 นักจิตวิทยาที่อธิบายเรื่องจิตใจในแบบที่เข้าใจง่าย ไม่ใช้ศัพท์ clinician มากเกินจำเป็น มี episode ชอบมากกว่าสิบตอน ฟังซ้ำหลายรอบ

เธอประกาศ workshop เล็กๆ สำหรับผู้ฟัง podcast สิบห้าคน ผมลงทะเบียนได้และไป workshop ที่คาเฟ่แบบ intimate ย่านทองหล่อ

เธอพูดเก่งในเวที แต่ในระหว่างพักเธอดูสบายกว่า คุยกับทุกคนตามตัวเอง ผมเข้าไปพูดคุยและถามเรื่อง episode หนึ่งที่ประทับใจ เธอจำได้ทันทีว่า episode ไหนและทำไมทำ

หลัง workshop เธอยังอยู่ ผมยังอยู่ คนอื่นออกไปทีละคน เธอนั่งลงที่โต๊ะผม "ถามได้มากกว่านี้นะคะถ้าอยากถาม" ผมถาม

เราคุยกันเรื่อง podcast นานกว่าที่ทำ workshop เธอเล่าว่ามี episode ที่เขียนไว้แต่ไม่เคยอัด เพราะเป็นเรื่องของตัวเองที่รู้สึกว่ายังไม่ถึงเวลา ผมถามว่าเรื่องอะไร

เธอเงียบสักพักแล้วก็เล่า เรื่องช่วงที่ตัวเองต้องการความช่วยเหลือแต่ไม่รู้จะขอใคร และมันทำให้เข้าใจว่าทำไมคนอื่นพูดเรื่องความช่วยเหลือได้ยาก ผมได้ยินอย่างตั้งใจ

"นี่คือ episode ที่คุณไม่อัดเหรอ?" ผมถาม เธอพยักหน้า ผมบอกว่าฟังแล้วรู้สึกว่าเป็น episode ที่ดีที่สุดที่เคยได้ยิน เธอเงียบสักพัก "บางทีเรื่องบางเรื่องควรเล่าให้คนเดียวฟังก่อน" สำหรับคนที่ชอบ หนังav ผมบอกได้ว่านักจิตวิทยาสาวนั้นรู้จักความรู้สึกของคนได้ทุกมิติ

ผมไปงานแสดงงาน craft ที่ TCDC กรุงเทพ เห็นงานสลักไม้ชุดหนึ่งที่โดดเด่นมาก ลวดลายธรรมชาติ รายละเอียดละเอียดมาก ศิลปินชื่อ ตาล อายุ 26 เธอยืนอยู่ข้างงานตอบคำถาม ผมถามละเอียดกว่าคนอื่น

เธอตอบอย่างเต็มใจ เล่าที่มาของแรงบันดาลใจ เรื่องไม้แต่ละชนิดที่ใช้ บอกว่าถ้าอยากดูกระบวนการทำงานสามารถแวะที่ workshop ได้

สองสัปดาห์ต่อมาผมโทรถาม เธอบอกว่ากำลังทำงานชิ้นสุดท้ายสำหรับงานแสดงชุดต่อไป ถ้าอยากมาดูมาได้เลย workshop อยู่ย่านบางนา

ผมไปตอนสองทุ่ม เธอนั่งหน้าที่ทำงาน ไม้ขนาดใหญ่กว่าที่จินตนาการ เธอสลักด้วยมือ ใช้ค้อนและสิ่วเล็กๆ ทีละรอยอย่างช้าๆ

ผมนั่งดูอย่างเงียบๆ ไม่รบกวน เธอทำงานไปและบางครั้งก็พูดอธิบายเองว่ากำลังทำอะไรอยู่ ทำไมตัดสินใจแบบนี้ไม่ใช่แบบนั้น

ตีสอง เธอวางสิ่วลง ถอยมามองงาน ผมมองตาม ลวดลายดอกไม้บนไม้ที่ค่อยๆ เกิดขึ้นจากความว่างเปล่า

"เวลาสลักรู้สึกยังไง?" ผมถาม เธอคิดสักพัก "เหมือนไม้มันรู้ว่าอยากเป็นอะไร แค่ต้องหาส่วนที่เกินออก" ผมบอกว่าฟังดูเหมือนเรื่องคนด้วย เธอหันมายิ้ม "ทำไมคิดแบบนั้น?" ผมบอกว่าเพราะมันจริง สำหรับคนที่ชอบดู xvideos ผมบอกได้ว่าช่างไม้สาวนั้นรู้จักสลักทุกอย่างให้งดงาม